Coronavirusziekte (COVID-19): Serologie, antilichamen en immuniteit

Bijgewerkt op 31 december 2020 De antwoorden op de onderstaande vragen zijn gebaseerd op onze huidige kennis van het SARS-CoV-2-virus en COVID-19, de ziekte die het veroorzaakt. De WHO zal deze antwoorden blijven bijwerken naarmate nieuwe informatie beschikbaar komt.

Wat is serologie?

Serologie is de studie van antilichamen in bloedserum.

Antilichamen maken deel uit van de immuunreactie van het lichaam op een infectie. Antilichamen die werken tegen SARS-CoV-2 – het virus dat COVID-19 veroorzaakt – zijn meestal aantoonbaar in de eerste paar weken na infectie. De aanwezigheid van antilichamen wijst erop dat iemand met SARS-CoV-2 besmet was, ongeacht of de betrokkene ernstige of milde ziekte had, of geen symptomen vertoonde.

Seroprevalentiestudies” worden uitgevoerd om de omvang van de infectie, gemeten aan de hand van de antilichaamspiegel, in een onderzochte populatie te meten. Voor elk nieuw virus, waaronder SARS-CoV-2, wordt aangenomen dat de aanvankelijke seroprevalentie in de populatie laag of onbestaand is omdat het virus nog niet eerder heeft gecirculeerd.

Wat is het verschil tussen moleculaire tests en serologische tests?

Moleculaire tests”, waaronder polymerase-kettingreactietests (PCR), detecteren genetisch materiaal van het virus en kunnen dus opsporen of een persoon momenteel besmet is met SARS-CoV-2.

Bij serologische tests worden antilichamen tegen het virus opgespoord en wordt de hoeveelheid antilichamen gemeten die na besmetting worden geproduceerd, zodat kan worden vastgesteld of iemand al eerder met SARS-CoV-2 besmet is geweest. Serologische tests mogen niet worden gebruikt om acute SARS-CoV-2-infectie vast te stellen, aangezien antilichamen zich pas enkele weken na de infectie ontwikkelen.

Wat is het doel van serologische tests?

Wanneer een nieuwe ziekte, zoals COVID-19, opduikt, zijn de eerste surveillance- en teststrategieën in eerste instantie gericht op patiënten met ernstige ziekte en het gebruik van moleculaire tests om acute infecties te meten, aangezien dit de personen zijn die gezondheidszorg zoeken en nodig hebben. Hierdoor kan vaak het deel van de milde of asymptomatische infecties die geen medische aandacht vereisen, worden gemist, en als zodanig is de volledige omvang van de infectie niet vroeg in een uitbraak bekend.

Serologisch onderzoek helpt bij de retrospectieve bepaling van de omvang van een uitbraak of van de infectiegraad in een onderzochte populatie. Seroprevalentiestudies geven een vollediger beeld van de mate waarin een populatie met SARS-CoV-2 besmet is en zullen niet-herkende gevallen opsporen die niet door routine- of actieve surveillance zijn opgespoord.

Betekent de aanwezigheid van antilichamen dat iemand immuun is?

Er zijn veel studies aan de gang om de antilichaamrespons na infectie met SARS-CoV-2 beter te begrijpen. Uit verschillende studies blijkt dat de meeste mensen die met SARS-CoV-2 zijn besmet, antilichamen ontwikkelen die specifiek zijn voor dit virus. Het niveau van deze antilichamen kan echter variëren tussen mensen met ernstige ziekte (hogere niveaus van antilichamen) en mensen met mildere ziekte of asymptomatische infectie (lagere niveaus van antilichamen). Er zijn veel studies aan de gang om beter te begrijpen welke niveaus van antilichamen nodig zijn voor bescherming, en hoe lang deze antilichamen blijven bestaan.

Kunnen mensen die een SARS-CoV-2-infectie hebben doorgemaakt opnieuw worden geïnfecteerd?

Tot nu toe zijn er enkele meldingen van personen die opnieuw met SARS-CoV-2 zijn besmet. Er zullen waarschijnlijk meer gevallen van herinfectie worden gemeld en wetenschappers werken aan een beter begrip van de rol van de immuunrespons bij de eerste en tweede infectie. De WHO werkt samen met wetenschappers om elk geval van herinfectie en de antilichaamrespons tijdens de eerste en de volgende infecties te begrijpen.

Wat zijn de resultaten van seroprevalentiestudies die tot nu toe zijn gepubliceerd?

Er zijn nu meer dan 200 intercollegiaal getoetste publicaties, pre-prints, manuscripten en overheidsverslagen van seroprevalentiestudies over SARS-CoV-2. Deze studies verschillen qua studieopzet, bestudeerde populaties, gebruikte serologische tests, tijdstip van de monsterneming en kwaliteit. Over het algemeen blijft de seroprevalentie op bevolkingsniveau die in de beschikbare studies is gemeld laag, namelijk minder dan 10%.

Sommige studies die zijn uitgevoerd in gebieden waarvan bekend is dat er een hoge virusoverdracht is en studies van gezondheidswerkers in gebieden waarvan bekend is dat er een hoge overdracht is, maken melding van seroprevalentieschattingen van meer dan 20%.

Uit de beschikbare studieresultaten blijkt dat de meeste mensen in de hele wereld vatbaar blijven voor infectie met SARS-CoV-2.

Wat is kudde-immuniteit?

Kudde-immuniteit’, ook wel ‘populatie-immuniteit’ genoemd, is de indirecte bescherming tegen een infectieziekte die optreedt wanneer een populatie immuun is, hetzij door vaccinatie, hetzij door immuniteit die is ontwikkeld door eerdere infectie. De WHO pleit voor het bereiken van “kudde-immuniteit” door vaccinatie, niet door een ziekte zich te laten verspreiden onder een deel van de bevolking, aangezien dit zou leiden tot onnodige ziektegevallen en sterfgevallen.

Kudde-immuniteit tegen COVID-19 moet worden bereikt door mensen te beschermen via vaccinatie, niet door hen bloot te stellen aan de ziekteverwekker die de ziekte veroorzaakt. Lees de toespraak van de directeur-generaal in de media van 12 oktober voor meer details.

Vaccins trainen ons immuunsysteem om eiwitten aan te maken die de ziekte bestrijden, de zogenaamde “antilichamen”, net zoals dat gebeurt wanneer we aan een ziekte worden blootgesteld, maar – en dat is cruciaal – vaccins werken zonder ons ziek te maken. Gevaccineerde mensen zijn beschermd tegen het krijgen van de ziekte in kwestie en het doorgeven van de ziekteverwekker, waardoor eventuele besmettingsketens worden doorbroken. Bezoek onze webpagina over COVID-19 en vaccins voor meer details.

Om op een veilige manier kudde-immuniteit tegen COVID-19 te bereiken, zou een aanzienlijk deel van een bevolking gevaccineerd moeten worden, waardoor de totale hoeveelheid virus die zich in de hele bevolking kan verspreiden, zou dalen. Een van de doelen van het werken aan kudde-immuniteit is om kwetsbare groepen die niet gevaccineerd kunnen worden (bijv. vanwege gezondheidsaandoeningen zoals allergische reacties op het vaccin) veilig te houden en te beschermen tegen de ziekte. Lees onze vragen en antwoorden over vaccins en immunisatie voor meer informatie.

Het percentage mensen dat immuun moet zijn om kudde-immuniteit te bereiken, verschilt per ziekte. Bijvoorbeeld, kudde-immuniteit tegen mazelen vereist dat ongeveer 95% van de bevolking wordt gevaccineerd. De resterende 5% wordt beschermd doordat de mazelen zich niet verspreiden onder degenen die gevaccineerd zijn. Voor polio ligt de drempel bij ongeveer 80%. Het is niet bekend welk deel van de bevolking tegen COVID-19 gevaccineerd moet zijn om kudde-immuniteit teweeg te brengen. Dit is een belangrijk onderzoeksgebied en zal waarschijnlijk variëren naargelang de gemeenschap, het vaccin, de bevolkingsgroepen die prioriteit krijgen voor vaccinatie, en andere factoren.

Het bereiken van kudde-immuniteit met veilige en effectieve vaccins maakt ziekten zeldzamer en redt levens.

Kom meer te weten over de wetenschap achter kudde-immuniteit door dit interview met de hoofdwetenschapper van de WHO, Dr. Soumya Swaminathan, te bekijken of te lezen.


Bijlage van De Wereldgezondheidsorganisatie heeft…..

Beheerder Vincent W Schoers

Copyright © 2021 door Zorgdatjenietslaapt.nl. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, of zogenaamde celebrity influencers.

Geef een antwoord